ഒരു ഗവേഷകന്‍റെ ചാപല്യങ്ങൾ

ഇന്ന് ബുധനാഴ്ചയായി. തിങ്കളാഴ്ച കയ്യിൽ കിട്ടിയ *പേപ്പറാണ്. ഇതുവരെ ആദ്യ പേജ് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒന്നുകൂടി മുഴുവൻ ഓടിച്ചു നോക്കി. പത്തു പതിനഞ്ചു തവണ വായിച്ചു തുടങ്ങിയതാണ്, എങ്കിലും ഇപ്പോഴും പുതിയതു പോലെ തന്നെ. അതേ വിരസത, അതേ മനസ്സിലാകായ്ക. ഏതോ പ്രബുദ്ധ ജേർണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ്. ഇപ്പോഴാണ് അതിന്റെ ഭംഗിയൊക്കെ നോക്കുന്നത്.കോളം തിരിച്ച് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ചിത്രങ്ങളൊക്കെ ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം. 

'ഇൻട്രോഡക്ഷൻ' ഇനിയും വായിച്ചു തീർന്നിട്ടില്ലെന്ന ഓർമ്മ വന്ന് വീണ്ടും വായനയിലേക്ക്. ഇന്ന് ഇത് തീർക്കണം. ഒരു പേപ്പർ കൂടി വായിക്കാനുണ്ട്. അതും ഇന്ന് തീർക്കണം. 

വീണ്ടും വായന ആരംഭിച്ചപ്പോഴാണ്, അല്ലെങ്കിലും ഈ 'ഇൻട്രോഡക്ഷൻ' വായിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല, 'റിസൾട്ട്സ് ആൻഡ് ഡിസ്കഷനാ'ണ് വായിക്കേണ്ടത് എന്നൊരു ഉൾവിളി കിട്ടിയത്. ഹാവൂ! രണ്ട് പേജ് മുന്നിലെത്താം. മൂന്നാം ദിവസം വലിയ മുന്നേറ്റം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. മൗസ് സ്ക്രോൾ ചെയ്ത് പേജുകൾ മുന്നോട്ട്. പരിചയമുള്ളൊരു 'ടേബിൾ' കണ്ണിൽ പെട്ടു. ചില വാക്കുകൾക്ക് സംക്ഷിപ്തരൂപങ്ങളാണ് കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് ഒന്നും വ്യക്തമായില്ല. 'റിസൾട്ട്സ് ആൻഡ് ഡിസ്കഷൻ' ഇരുത്തി വായിക്കാം. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും രണ്ട് പേജ് ചാടിക്കടന്നതല്ലേ, ഈ പുതിയ സെക്ഷൻ തൊട്ട് തുടങ്ങാം. 

എവിടെ! പുതിയ സെക്ഷനെവിടെ! ഒരു പാരഗ്രാഫിന്റെ തുടക്കം പോലും കാണാനില്ല. ശെടാ! 

ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോഴെ, ഒരു പന്തികേട് തോന്നിയതാ. ഇനിയിപ്പോ എവിടുന്ന് തുടങ്ങും? മൗസ് വീണ്ടും സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. ഒരു പേജ് പിറകോട്ട് പോയി. ഒരു തലക്കെട്ടും കാണാനില്ല. വീണ്ടും സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. ഇൻട്രോഡക്ഷനെന്ന് കരുതിയ ആദ്യ പേജിൽ തിരിച്ചെത്തി. അവിടെ ഇൻട്രോഡക്ഷൻ എന്ന് പോലും കൊടുത്തിട്ടില്ലെന്ന് അപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. പേപ്പറല്ല, അതൊരു നോവലാണെന്നാ തോന്നുന്നത്. ആദ്യം മുതൽ ഒന്നുകൂടി വായിക്കേണ്ടിവരും. ശ്ശെ! മൂഡ് പോയി! ക്രോം തുറന്ന് പുതിയ ടാബ് എടുത്തു. യൂട്യൂബ് തുറന്നപ്പോഴതാ കരിക്കിന്റെ പുതിയ എപ്പിസോഡ്. ഇപ്പോ കുറച്ച് ആശ്വാസമൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്....