മുകിലിൽ പിറവിയായ്
കടലിൽ കുരുതിയായ്
മോക്ഷ ബാഷ്പമേ നിന്റെ
ജന്മങ്ങളനന്തമായ്.
മഴയായ്, നനവായ്
ജീവനായ്, വേരിലായ്
കാലം കൊണ്ടതീയില-
യിലോ കനിയിലോ.
കുടിനീരായ് കണ്ണുനീരായ്
ഉടലിൽ വിയർപ്പായ്
മലിനമായ് മറഞ്ഞ-
തെങ്ങു നീ മണ്ണിലോ.
ഉറവയായ് അരുവിയായ്
ഉരുളായ് പ്രളയമായ്
പിന്നതാ ശാന്തമായ്
ലയിപ്പതേതോ നദിയിലോ.
കടലിലേക്കെത്തുവാ-
നെത്ര നാൾ, ഇനിയെന്നു-
തീരുമോ നിൻ വ്യാജ-
നിർവാണ യാത്രകൾ.
നീ കാണാത്ത മരുഭൂവിലായ്
നിന്റെ ചുടലയാം കാറ്റിന്നു കീഴിലായ്
നീ വരുന്നതും കാത്തു കിടപ്പൂ
നിന്റെ ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന വിത്തുകൾ.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ