എന്റേതെന്ന് പറയാൻ
എനിക്കുള്ളതൊരു
കമ്പിയിട്ട ചിരി,
മീശമുട്ടാത്ത കിറി.
ആളൊഴിഞ്ഞ മുറിയിൽ
ആകെയുള്ളത്
തുരുമ്പെടുത്തൊരു കസേര,
വലിമുട്ടിയൊരു ഫാൻ,
ഉപ്പരിച്ചൊരു ഷർട്ട്,
ഒച്ചയില്ലാത്തൊരു പാട്ട്,
പതയാത്തൊരു സോപ്പ്,
പരാതിയില്ലാത്തൊരു ചുമര്,
മാറാലയിട്ടൊരെൻ
ജനാല കൈ നീട്ടുമ്പോൾ
എന്റേതല്ലെങ്കിലും എന്നെ
ഇരുട്ടിലാക്കാത്ത
നിഴലുവീണെങ്കിലും
ഒരിക്കലും നിന്നുപോകാത്ത
വഴിവിളക്ക് തുപ്പിയ
പൊടിപിടിച്ച വെട്ടം.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ